Hooglied is een serie gedichten over een verliefd stel, hun liefde voor elkaar, hun verlangen naar elkaar en hun bewondering van elkaar. Dat bezingen ze. Het jonge stel is op weg naar hun huwelijk, ze leven ernaar toe, zonder dat het al tot een bruiloft komt. Ze verlangen hevig naar de seksuele intimiteit van het getrouwd zijn en overschrijden toch de grenzen niet die gelden voor een ongehuwd stel. Hooglied leert dat verliefdheid meer is dan seks. Het is een sensueel boek. De liefde is mooi maar moet kunnen wachten.
Hooglied is een wijsheidsboek over de liefde tussen twee mensen. God heeft de mens geschapen als man en vrouw en deze voor elkaar bestemd. Hooglied mogen we lezen als een uitwerking van de jubelende uitroep van Adam: “Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees! Deze zal vrouw genoemd worden, want uit de man is zij genomen” (Gen. 2:23). Wat in Genesis 2:20-25 wordt meegedeeld, is fundamenteel voor het uitleggen van Hooglied en het doorzien van de bedoeling van dit bijbelboek. Zo is het boek een prachtig gedicht over de liefde als scheppingsgave.
Met deze uitleg van Hooglied voltooit Henk Post de serie over de Bijbelse wijsheidsliteratuur.
