'Ter gelegenheid van het Heilig Avondmaal dat de Heere heeft ingesteld,
willen wij u opwekken om dat op een passende en nuttige wijze te gebruiken.
Daarom hebben we het voornemen om met u te spreken over het zaligmakend geloof,
zowel over het wezen daarvan als over de zalige vruchten die eruit voortkomen.
Ik wil me er daarbij op toeleggen onbekeerde mensen wakker te schudden en hun
de weg tot de eeuwige zaligheid aan te wijzen, maar vooral Gods kinderen te
bemoedigen in hun moeilijke omstandigheden. Ook wil ik advies en leiding aan
hen geven hoe ze zich moeten gedragen om méér overvloedig in het geloof te
zijn. Dat geldt vooral ter gelegenheid van het Heilig Avondmaal, om dat te
gebruiken tot troost en profijt voor hun ziel.'
Met deze woorden begint Petrus Immens (1664-1720) het eerste hoofdstuk
van zijn bekend geworden boek De godvruchtige avondmaalganger. Onder
de klassieke werken rond de viering van het Heilig Avondmaal nam dit boek
vanaf de eerste publicatie in 1752 een heel belangrijke plaats in. Het
werd meer dan twintig keer herdrukt. Het boek is dan ook door de eeuwen heen
een belangrijke gids geweest, waardoor leiding werd gegeven aan het geestelijk
leven. Bovendien verwijzen nogal wat schrijvers uit recente tijd er regelmatig
naar in verband met de praktijk van de avondmaalsviering.
Door middel van deze uitgave, nauwkeurig herschreven in hedendaags
Nederlands, mag de boodschap van dit boek ook vandaag nog klinken.
